full screen background image
   EDWIN STOLK ENG 

 

"'Politiek is niet het uitoefenen van, of strijden om de macht', maar het tegenovergestelde 'het bestaat uit het reconfigureren van de rede, het verstandige, betreffende de bestaande orde.' De droom van een geslaagd politiek kunstwerk is in feite de droom van het verstoren van de relatie tussen het zichtbare, zegbare, en het denkbare zonder de voorwaarden van een boodschap als een voertuig te gebruiken. Het is een droom van kunst die in de vorm van een breuk met de logica van betekenisvolle situaties, betekenis genereert. "[1]

Voor mijn kunstopleidingen kreeg ik een militaire training en werkte ik in de transportsector. Hier vormde ik de basis voor mijn maatschappelijk geëngageerde kunstenaarspraktijk. Ik ben vooral ge´nteresseerd in context afhankelijke kunst, om het onzichtbare zichtbaar te maken en/of een situatie te prefigureren die mensen graag tot stand willen brengen. Tijdens dit proces verdiep ik mij ook in de lokale geschiedenis en verbind - verleden, heden en toekomst.

Deze dialooggebaseerde kunst initieert nieuwe vormen van 'agency' met artistieke trajecten die worden vormgegeven door coauteurs. Om een voorbeeld te geven, samen met ex-werknemers realiseerden wij: "Het Geluid van Co÷p. Zuivelfabriek De Venen 2014". Door het fabrieksgeluid van voor de sluiting terug te brengen in het industriŰle erfgoed van vandaag -waar mensen de fabriek bewonen- ontstond een betekenisvolle dialoog. Zo legde "Het Geluid van Coöp. Zuivelfabriek 'De Venen'" de menselijke gevolgen van de economische schaalvergroting bloot toen de zuivelfabriek in 1995 moest sluiten.

Het recyclinglogo is voor mij een belangrijke metafoor. Bestaande 'situaties' reorganiseer ik en breng deze in een nieuwe context. Cultuur is een gedeelde verantwoordelijkheid en de driehoek in het midden van dit logo verwijst naar de democratische driehoek die ik bij projecten probeer te activeren en te verbinden -burgers, bedrijfsleven en de overheid. Kunst is een maatschappelijk instrument en daarom ontwikkel ik kunst rond onderwerpen die mensen bezighouden.

Deze artistieke trajecten komen tot stand met 'aandeelhouders' en bieden een innovatieve en wederzijdse leeromgeving. Een belangrijk voorbeeld is "Basiskamp Entre Nous 2017", waarbij we in Frederiksoord vanuit een brede participatie met ongebruikelijke partners een maatschappelijk laboratorium konden realiseren waarbinnen de conditie van de verzorgingsstaat centraal stond. In 2019 publiceerde ik een boek over dit complexe realisatieproces.

Mijn coöperatieve praktijk heeft ook een journalistieke functie. Al deze beeldende onderzoeken treden namelijk in een actieve dialoog met de voorwaarden van een politieke 'realiteit'. In 2019 was ik bevoorrecht om een jaar te werken bij de Koer in de Brugse Poort te Gent. In deze volkswijk heeft een politieke discussie over een mobiliteitsplan geleid tot polarisatie. Met "De Zetting" initieerde ik een ode aan de meertaligheid van deze wijk en realiseerden we een luisteroefening naar de schoonheid van het 'verschil'. "De Zetting" was historisch ge´nspireerd op de oude Vlaamse volkssport van het vinkenzetten. Dit soort onderzoeken worden vaak onderschat maar leveren waardevolle informatie op.

Mijn dienstverlenende werkwijze is van toegevoegde waarde voor alle creatieve krachten in de democratische driehoek. Iedereen kan mij bij een urgente maatschappelijke vraag betrekken. Samen kunnen we daarna kijken naar de mogelijkheden om deze vraag te onderzoeken. Multidisciplinaire samenwerkingsverbanden moeten de kennis en middelen verschaffen om alternatieve perspectieven te ontwikkelen. Daarbij is het belang van de vraag leidend. Het zijn altijd trajecten met een open einde en nooit 'gesloten' kunstwerken.

Heeft u nog vragen? Aarzel dan vooral niet en neem gerust contact met mij op.

Met Vriendelijke Groet, Edwin Stolk (radicale fenomenoloog, subjectieve terrorist, situationist en materiaal actionist.)

[1] Jacques Rancière, Aesthetics and its Discontents, Cambridge 2009, p.24.