KRIMPEN AAN DEN IJSSEL - Eén straatnaambord maakt van het dorpscentrum een collaboratief kunstwerk. Voor wie zich dat realiseert, is het ongekend. Het 'Lotte Stam-Beeseplein' maakt het mogelijk om samen de toekomst van het dorpshart te denken. Hoe? Iedereen die deze ruimte gebruikt wordt deelnemer in het kunstwerk. Met onze handelingen geven we betekenis aan de omgeving. Wanneer we de auto hier wel of niet parkeren -- bepalen we de toekomst. Wanneer we het plein anders gaan gebruiken -- bouwen we het dorpshart van morgen.
In 2024 werd ik uitgenodigd door beleidsadviseur Ellen Jacobs (Cultuur, Taal en Evenementen). Het was mijn opdracht als kunstenaar om hier het uitblijven van een bruisend dorpshart te onderzoeken. De gemeente maakt sinds 2006 plannen voor het centrum. Ellen zag de noodzaak om dit vraagstuk vanuit onze cultuur van meerdere kanten te bekijken. In een bijzondere samenwerking met bewoners, ondernemers en gemeentemedewerkers, heb ik gewerkt aan een andere kijk op dit vraagstuk.
LOTTE STAM-BEESE - In het dorp woonde de belangrijke architect en stedenbouwkundige Charlotte (Lotte) Ida Anna Stam-Beese. Zij stelde haar leven in dienst van ruimtes voor het één en het ander. Daarmee speelde ze een grote rol in de wederopbouwperiode. Haar belangrijkste stedenbouwkundige ontwerpen voor Rotterdam zijn: Kleinpolder (1947-1952), Pendrecht (1949-1952) en Alexanderpolder/Ommoord (1957-1971). Door haar wijsheid heb ik me laten inspireren, ze was haar tijd ver vooruit.
Vanaf 1963 woonde zij op IJsseldijk 284 in een dijkhuis dat naar haar ontwerp werd verbouwd. In de jaren 60 tekende zij al een tweede oeververbinding voor het dorp en werd de metrolijn in een lus van Capelle doorgetrokken naar Krimpen. Het was haar overtuiging dat je de woonomgeving samen bouwt -- als een spiegel van de tijd. “De grond behoort ons allen toe”, was een gevleugelde uitspraak van haar. Op 16 november 1988 is zij op 85 jarige leeftijd in het dorp overleden. Het huisje waar zij woonde werd onlangs afgebroken. Dit toont naar mijn mening ons gebrek aan cultureel bewustzijn.
Als we in Krimpen nadenken over het dorpshart, wat kunnen we dan van Lotte Stam-Beese leren? Dorpscentra hebben het overal moeilijk. Leegstand komt veel voor. Tegelijk is er een groot tekort aan betaalbare woningen. Hebben jongeren geen eigen plek. Dit vraagt om een andere omgang met ruimte. De toekomst van een bruisend dorpshart ligt bij het in elkaar schuiven van functies. Ruimtes voor het één en het ander.
LOTTE STAM-BEESEPLEIN - Na een grondig onderzoek (2024- 2025) in dialoog met lokale experts, bewoners en ondernemers, presenteerde ik eind vorig jaar met de gemeente een denkbeeldig dorpsplein. Het 'Lotte Stam-Beeseplein' geeft ons nu de mogelijkheid een dorpshart voor te stellen dat (nog) enkel bestaat in de wereld van onze verbeelding. Als collaboratief kunstwerk roept het ons op dit denkbeeldige plein anders te gebruiken.
Het straatnaambord spreekt de gebruikers van het dorpshart aan. Het wil een deur openen naar een nieuwe toekomst. Want laten we eerlijk zijn. Als de geprivatiseerde dorpsruimte niet meebeweegt met de collectieve wensen van onze tijd, dan leren we van Lotte Stam-Beese dat we vanuit een ongekend optimisme onze idealen door de lucht eroverheen kunnen bouwen.
In Krimpen aan den IJssel wordt gewoond door 30.000 mensen, maar wordt er ook "wonende gebouwd" aan het dorp?
Hartelijke groet, Edwin Stolk.
Het 'Lotte Stam-Beeseplein' is de uitkomst van het locatieonderzoek 'cardio_visie' en het artistieke concept 'de voorstelling'. Het werd mogelijk gemaakt met een bijdrage van Innovatielabs en cofinaciering van de gemeente Krimpen aan den IJssel.
'Lotte Stam-Beeseplein' werd genoemd in de volgende media: Magazine De Klinker.